Vrijwilliger Harry: "Gewoon een hand uit steken om iemand op weg te helpen"

Vrijwilliger Harry: “Gewoon een hand uit steken om iemand op weg te helpen”


2016-harry_stamps-06Harry Stamps is al 9 jaar als vrijwilliger betrokken bij de deelnemers van Exodus Zuid-Holland. Met sommige van hen heeft hij ook al bijna net zo lang contact. “Kees bijvoorbeeld, die heb ik zien doorgroeien van moederhuis naar doorstroomhuis naar zelfstandig wonen. Inmiddels heeft hij zijn leven al weer jaren goed op de rails, hoewel hij op zijn pad de nodige tegenslagen tegen is gekomen. Maar ieder mens maakt tegenslagen mee en ieder mens heeft de kracht die tegenslagen te overkomen.” Het helpt natuurlijk wel als je voelt dat er daarbij iemand naast je staat. Niet iedereen heeft in zijn eigen netwerk dat soort mensen, en dan is het belangrijk dat er mensen zoals Harry zijn.

“Het zit vaak in hele simpele, normale dingen”, vertelt Harry.koffie-kopje “Laatst kwam ik om 10 uur ‘s ochtends bij iemand thuis om te helpen orde te scheppen in zijn administratie. ‘Wil je een biertje?’ vroeg hij me. ‘Nou nee, doe maar koffie’ antwoordde ik natuurlijk. Maar dan blijkt dat iemand dat helemaal niet in huis heeft. Dus spreken we af dat de volgende keer dat ik kom, dat er dan wel koffie is, in plaats van bier. Een biertje om 10 uur ‘s ochtends is voor mij heel gek. Maar dan praat je daarover verder met iemand, en dan begrijp je dat hij van huis uit eigenlijk nooit iets anders heeft meegekregen. Als je moeder ook ‘s ochtends haar eerste biertje opentrok, ga je dat normaal vinden, zoals ik koffie normaal vindt. Nou, daar hebben we het dan over en de volgende keer drinken we ‘gewoon’ samen koffie.”

“Wat mij drijft om me als vrijwilliger voor Exodus in te zetten? Ach weet je ik heb zelf alles keurig op orde. Ik heb een mooi gezin, een eigen bedrijf, een huis, een auto, een boot, noem maar op. En tegelijkertijd weet je dat er mensen zijn die het allemaal veel minder goed voor elkaar hebben. Mensen die problemen hebben en hulp kunnen gebruiken bij zaken die voor mij heel vanzelfsprekend zijn. Bijvoorbeeld samen de administratie ordenen. Gewoon naast iemand gaan staan, of in zo’n geval meestal samen gaan zitten aan de keukentafel. En dan aan de slag met de bijvoorbeeld de administratie. Zo simpel kan het zijn.

“Ik ben geen redder, ik ben zelf ondernemer en vind ook echt dat mensen zoveel mogelijk zelf moeten doen, maar als ik een hand uit kan steken om hen daarbij op weg te helpen dan doe ik dat. Vaak zit dat in eerste instantie in hele praktische zaken, zoals het helpen ordenen van de administratie, samen een aanvraag invullen voor een bepaalde regeling of mee gaan naar gemeentelijke instanties. Het kan echt veel uitmaken als er bij zo’n loket iemand naast je staat die de taal goed spreekt en de omgangsvormen kent en bewaakt. Zeker als je van te voren dat gesprek met zo’n ambtenaar samen goed hebt voorbereid en dat je ervoor hebt gezorgd dat de formulieren juist en compleet zijn ingevuld. Dan gaan er opeens deuren open die anders dicht blijven. Ik heb ook best begrip voor die ambtenaren aan zo’n loket die geen zin hebben in grote mond en een chaos aan papieren. Als ik mee ga verloopt zo’n proces vlotter en aangenamer en leert iemand in de praktijk hoe het ook kan.

chaos-papierBijvoorbeeld laatst nog met Ismaël, die meer dan 1000 enveloppen opgestapeld in de kast had liggen, zonder ordening of systeem. Kon nooit iets terugvinden als de mensen van de schuldsanering daarom vroegen. We zijn op zaterdagochtend samen naar de HEMA gegaan om een ordner, een perforator en een nietmachine te kopen. Vervolgens hebben we alle enveloppen een voor een geopend, papieren eruit, alles op stapeltjes, en dan ordenen maar. Ik heb hem ook geleerd hoe hij met zijn telefoon al die paperassen in kan scannen en ordenen in mapjes op zijn laptop. Inmiddels vindt hij het geweldig, hij houdt zijn eigen systeem keurig bij en kan alles met twee klikken terugvinden.”

“Het is vaak een combinatie van een luisterend oor en praktische hulp. Mourad bijvoorbeeld, die trok bij Exodus aan de bel toen zijn ouders in het buitenland waren opgepakt. Daar zit dan een hele familiegeschiedenis achter natuurlijk en veel frustratie bij Mourad en de andere volwassen kinderen. Die hadden na zoveel jaren geen zin meer om nog langer de problemen van hun ouders op te moeten lossen. En tegelijkertijd maakten ze zich natuurlijk grote zorgen over hun ouders-op-leeftijd in een buitenlandse cel. Dus daar probeer je ze dan in te steunen, luisteren, meedenken, geruststellen.”

“En tegelijkertijd heb ik Mourad bij de hand genomen om toch dat ouderlijk vrijwilligers-loesjehuis weer in te gaan en de administratie op orde te brengen. Hij wilde het liefst het hele dossier overdragen aan een hulpinstantie, er voorgoed vanaf zijn. Maar dit gezin had zelf de kracht om er samen uit te komen, dan moet je die kracht benutten vind ik. En indien nodig help ik dan een handje om die kracht weer de ruimte te geven. Dan helpt het dat ik als vrijwilliger een bijzondere positie in neem. Om mijn hulp te ontvangen hoeft er geen zorgdossier over je aangelegd te worden, je komt niet in een circuit en ik doe het gratis en voor niets. En ik hoef er ook niet perse dankbaarheid voor terug, maar het is natuurlijk wel leuk om te merken dat het gewaardeerd wordt.”

“Voor deze doelgroep is dat trouwens helemaal niet zo vanzelfsprekend, om die waardering te tonen. Ik weet nog hoe ik ooit een bewoner van Exodus op het idee had gebracht om een bloemetje te geven aan zijn begeleidster, toen hij op het punt stond om op zichzelf te gaan wonen. DIe begeleidster was heel ontroerd toen ze dat bloemetje kreeg, maar hijzelf ook. Weken later, toen ik weer eens bij hem over de vloer kwam, begon hij er nog over. Hij had dat gewoon nooit meegekregen, dat je op zo’n simpele manier je dankbaarheid aan een ander mens kunt tonen en wat dat dan teweeg kan brengen bij die ander, en bij jezelf. Zo normaal voor mij, zo bijzonder voor hem. En elkaar dan meenemen daarin, da’s mooi toch?”

Delen? Email this to someoneShare on Google+Share on LinkedInTweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this page