Hennie: “Weer deel uit mogen maken van de samenleving”


Onwerkelijk
“Het is heel onwerkelijk om weer vrij rond te lopen als je een aantal jaren hebt vastgezeten. Ik herinner me nog heel goed hoe ik bijna een jaar geleden bij Exodus aan kwam.  Als je hier net woont mag je niet alleen naar buiten, dus ging ik de samen met een medebewoner naar de Albert Heijn om de hoek. Je loopt hier de deur uit en opeens ben je op straat, tussen de mensen, op weg om een boodschapje te doen.

Heksenketel
Voor veel mensen is dat natuurlijk de gewoonste zaak van de wereld maar voor mij was het iets wonderbaarlijks. Het is tegelijkertijd ook heel bizar en confronterend, de heksenketel waarin je terecht komt als je dan eindelijk weer vrij bent. Zo’n Albert Heijn vond ik in het begin bijvoorbeeld beklemmend druk, dan was ik blij dat er een medebewoner met me mee was. En dat is dan nog maar iets heel kleins en alledaags. Er komt opeens zoveel op je af als je weer vrij bent, dat kan heel overweldigend zijn en dan is het erg belangrijk om de steun van Exodus te ervaren.

Verantwoordelijkheid
De mensen van Exodus hebben me geholpen door intensief naast me te staan en naar me te luisteren. Je krijgt hier de ruimte om jezelf te ontwikkelen en je eigen verantwoordelijkheid te nemen. Tegelijkertijd weet je dat je altijd bij iemand terecht kunt wanneer dat nodig is. Je bent steeds samen aan het reflecteren of je nog de goede kant op gaat. Ontbreekt er nog iets of is er nog een horde te nemen die je over het hoofd hebt gezien? Zo stippel je stukje bij beetje je eigen pad uit.

Spiegel
Zelfreflectie is heel belangrijk en ik heb hier bij Exodus ook echt geleerd om mezelf en anderen een spiegel voor te houden. Kijk eerst eens naar jezelf voordat je je oordeel geeft of conclusies trekt.  Het is goed om steeds in de spiegel te kijken en je af te vragen hoe jouw eigen reactie of gedrag op anderen kan overkomen. Ik ben iemand die van nature alles zelf wil doen. Hier heb ik leren inzien dat je ook anderen nodig hebt om verder te komen. Ik heb geleerd om hulp te vragen wanneer dat nodig is en ik ben veel assertiever geworden.

Werk
Tegelijkertijd heb ik geleerd om wat meer geduld te hebben en niet te hard van stapel te lopen. Bijvoorbeeld op het gebied van werk. Ik wilde toen ik vrij was meteen weer aan het werk en voor ik het wist was ik assistent-bedrijfsleider in de kringloopwinkel. Dat kostte veel energie maar tegelijkertijd was er nog zoveel meer aan de hand in mijn leven waar ook ruimte en aandacht voor nodig was. Daarom heb ik toen samen met Exodus en de reclassering besloten om qua werk een stapje terug te doen, om ook energie vrij te maken voor die andere zaken. Inmiddels werk ik met heel veel plezier bij BBOZ buurtbeheer. Momenteel nog als vrijwilliger, maar binnenkort krijg ik daar waarschijnlijk een dienstcontract.

Dochter
Niet alleen richting mezelf heb ik geleerd om geduld te hebben maar ook richting anderen. Bijvoorbeeld richting mijn dochter met wie ik heel graag weer contact wil hebben. Op de dag dat zij contact met mij zoekt ben ik de allergelukkigste papa van de wereld, maar wanneer dat zal zijn is aan haar en ik wil dat niet forceren. Gelukkig is het contact met mijn broer wel weer hersteld en via hem hoor ik regelmatig hoe het met haar gaat.

Waardevol
Een van de belangrijkste dingen die Exodus me heeft gegeven is het gevoel dat ik er weer bij hoor, dat ik weer deel mag uitmaken van de maatschappij. Zonder Exodus zou ik echt niet staan waar ik nu sta. Ik ken genoeg gevallen van mensen die na hun vrijlating met hun blauwe vuilniszak letterlijk op straat stonden en uit onmacht in de goot zijn beland. Bij Exodus krijg je gelukkig echt de kans je leven weer op te bouwen. Dat is zo waardevol! Voor de mensen die hier wonen maar ook voor de maatschappij als geheel. Daarom vind ik het extra moeilijk om aan te zien hoe de bezuinigingen Exodus raken. Ik zou iedereen willen oproepen om dit belangrijke werk te blijven steunen zodat veel meer mensen net als ik hun weg terug kunnen vinden naar de samenleving.”