Krachtig thuis: nieuw project met en voor achterblijvers van gedetineerden


Zelfredzaamheid is al geruime tijd een populaire beleidsterm. Maar zoals bijvoorbeeld in deze column (van Maxim Februari) aan de kaak gesteld wordt: niemand ís het. Wel zitten er grote verschillen in de hoeveelheid steun die mensen vanuit hun directe omgeving kunnen verwachten. Mensen die in detentie terecht komen, ervoeren vaak (om een diversiteit aan redenen) ook voorafgaande aan hun delict al weinig steun uit hun sociale omgeving. De kans dat iemand na detentie dan ‘vanzelf’ terecht komt in een stabiel en versterkend netwerk, is dan natuurlijk erg klein. Dankzij het project Krachtig Thuis gaat Exodus Zuid-Holland de komende maanden samen met 15 ‘thuisfronten’ van (ex-)gedetineerden uitzoeken hoe we hier verandering in kunnen aanbrengen. 

Wetenschappers zijn het erover eens dat een steunend sociaal netwerk belangrijk is in het voorkómen van recidive. Detentie trekt echter ook op het directe sociale netwerk (‘de achterblijvers’) een zware wissel. De thuisbasis, die straks bij terugkeer van iemand uit de gevangenis een steun zou moeten – of zou kúnnen – vormen bij iemands terugkeer in de samenleving, komt tijdens detentie van een gezinslid vaak juist (verder) in de problemen.

Exodus is al decennia lang gespecialiseerd in het investeren in de persoonlijke kracht van mensen tijdens en na detentie. Binnen het vrijwilligerswerk en de contextuele hulpverleningstak in onze begeleiding, hebben we daarnaast al geruime tijd gerichte aandacht voor de achterblijvers. Dankzij de steun van KNR/PIN en Koers&Kansen (een innovatieproject vanuit het ministerie van justitie) kunnen Exodusvrijwilligers en -professionals de komende maanden sámen met 15 (ex-)gedetineerden en hun gezin aan de slag. Om met elkaar te leren wat en hoe we meer kunnen doen om bij te dragen aan de kracht van het thuisfront, terwíjl iemand nog in de gevangenis of een nazorgtraject zit.

Dankzij de aanwezigheid van onze vrijwilligers en professionals in de gevangenis, en de aanwezigheid van mensen in de laatste fase van hun straf in het Exodusprogramma, horen we regelmatig over de zorgen die (ex-)gedetineerden hebben over hun kinderen, partner of ouders. Dat geeft ingangen die voor bijvoorbeeld wijkteams en andere partijen niet altijd beschikbaar zijn. Exodus wil een brug vormen naar bestaande vormen van hulpverlening voor gezinnen om de kracht van achterblijvers te vergroten. Omdat we weten dat dit kan bijdragen aan een veiliger en inclusievere samenleving. Wat daarin de belangrijkste kansen en knelpunten zijn gaan we de komende tijd vanuit de praktijk ontdekken. Meer weten? Neem contact op met Diede Scheurwater of Roselyne van der Heul